Rigningardagur að kveldi kominn. Það var greinilega lægð yfir í dag. Ótrúlegt hvað maður skynjar lægð, erfiðara á fætur og þyngri orka yfir manni, það er eins og hugsanirnar verða aðeins þyngri, jafnvel neikvæðari. Við erum víst 80% vatn þannig að lægð hefur áhrif á okkur. En svo er einmitt galdurinn að reyna að láta þessi ytri áhrif hvort sem það er veðrið, fjármálin, neikvætt fólk eða atburðir, ekki hafa svona mikil áhrif á sig. Það væri yndislegt að vera eins og þessir andlegu viskumeistarar og gúrúar sem halda sinni innri ró og jafnvægi sama hvað á dynur. Vera komin á þann stað að geta verið í fullkominni ró innra með sér, með jákvæðar hugsanir, gleði og kærleika öllum stundum þrátt fyrir stormviðri lífsins. Festast ekki í dramanu heldur vera með yfirsýnina. Vera ekki eins og lauf í vindi, þar sem vindar uppákoma, samskipta, tilfinninga og hugsanna þeyta manni til og frá í ólgusjó lífsins.
En hver er galdurinn? Svarið gæti verið auðvelt en það er erfiðara að láta reyna á það. Skóli lífsins er t.d. að vera ekki þessi strengjabrúða ytri aðstæðna sem hefur áhrif á hug okkar og tilfinningar og tekur við stjórninni. Ég held reyndar að það sé bara eitt af mörgum verkefnum okkar hér á jörð. Það er mikilvægt að ná að stjórna starfstækjum persónuleika okkar þ.e.a.s. huga okkar og tilfinningum. Í einni bókinni sem ég hef lesið, Soul Psychology eftir Joshua David Stone, talar hann um að breyta hugsunum okkar og þar með tilfinningum. Gæði lífs okkar veltur mikið á að þessir hugrænu og tilfinningaþættir séu í jafnvægi annars eru við ekki við stjórn heldum látum stjórnast. Það er margt sem þarf að breyta í huganum. Einhver gæti séð hugann eins og tölvu. Það þarf að fara í harða diskinn og hreinsa og "delete-a" fullt af gögnum. Þarna eru ýmis skoðanakerfi sem hafa komið frá barnæsku, samfélaginu, hópþrýstingi o.fl. allskonar hugmyndir sem við höfum um okkur sjálf, oft neikvæð skilaboð sem sitja sem fastast. Hugmyndir eins og "ég er ekki nógu góð", "ég get þetta ekki", og "ég er ekki með hæfileika" eru þarna t.d.ásamt fleiri skilaboðum frá umhverfinu. Foreldrar hafa víðtæk áhrif á börn sín með skilaboðum sem börn gleypa við eins og svampar og verða að sterkri hugmynd í undirmeðvitund barnsins. Það er ótrúlegt hvað þessi skilaboð og fleiri geta haft hamlandi áhrif á líf manneskjunnar ef þau eru neikvæð.
En þá er einmitt að rækta jákvæðan huga. Ég sé hugann sem garð (auðvitað ;)). Garð sem ég þarf að rækta. Ég þarf að skoða hvað vex í huganum mínum. Jákvæðar hugsanir virka eins og vítamín í garðinn minn. Í garðinum mínum eru blóm (hugmyndir og draumar) og illgresi (neikvæð skoðanakerfi og neikvæðar hugsanir). Ég þarf reglulega að hreinsa til í garðinum og taka illgresið og setja í staðinn falleg blóm. Það sem virkar best eru jákvæðar staðhæfingar (ég er skapandi, ég er frábær eins og ég er osfrv.) Það þarf að setja eitthvað annað í staðinn fyrir neikvæðnina. Svo þarf garðyrkjumaðurinn að vera vakandi yfir garðinum sínum, ekki láta illgresið taka yfir. Þegar neikvæð hugsun eða hugmynd poppar upp þarf að setja jákvæða inn í staðinn. Þetta er heilmikil innri vinna en svo mikilvæg. Við erum skaparar í lífi okkar og þarna í huga okkar verður allt fyrst til. Allt sem við horfum á í kringum okkar var fyrst til í huga manns, hús, hönnun, uppfinning áður en það færist yfir í efnissviðið. Sagt er að heimurinn var fyrst til í huga Guðs.
Hugræktin mín er hugleiðsla, meðvitund og jákvæðar staðhæfingar. Ræktum fallega garða innra með okkur. Þar getum við kyrrt hugann, fundið hugaró og dreymt fallega drauma inn í veruleikann.
ótrúlega satt og vel að orði komist elsku Sólveig :) -knús b.
SvaraEyða